اندیشه ی کوانتومی

انسان تنها موجودی است که فعلا در این هستی لا یتناهی فکر می کند تدبیر دارد وبا توجه به تجربه های خود تصمیم می گیرد . عزم انسان اگر با ملاحظه وتدبیر باشد همچون آب زلال جویبار جاری می گردد البته اندیشه های مادی گرایانه منظور ما نیست هر چند که اندیشه ی مادی هم می تواند اندیشه به حساب آید اما در چهار چوب ثروت و وسرمایه های مادی . اما اندیشه های ماورایی واندیشه هاییکه از قید وبند دنیا خود را خلاص کرده وبه شدت بر مبنای چیستی وچگونگی وهویت حقیقی اندیشه گام بر می دارد تمامی اجزای لازم را فراهم کرده وبه خلاقیت رسیده این خلاقیت بهترین هویت یک اندیشه ی ممتاز است اندیشه ای که در این عالم همه ی تواناییهای خود را می شناسد وبه انها اعتبار می بخشد ودر قالب عزم به حرکت در می آید این اندیشه هم می تواند ویرانگر باشد وهم می تواند آفریننده وساختار ساز باشد. اندیشه هم مثل دیگر وجهه های ادمی باید پرورش داده شود واز بزرگترین امکانات خاص وعام هستی بهره گیرد وبه تعالی برسد  وگر نه تنها در خدمت نیازهای اولیه ادمی قرار می گیرد تنها مشخصه ی یک اندیشه سواد است سوادی که امانتدار  اعلانات هستی را در مسیر زندگی در می یابد ودر قالب انگاره ها به تجریه وتحلیل می پردازد . آدمی از خالق خویش هیچوقت جدا نبوده ونیست اما درک این موضوع به ممارست  وسواد دارشدن به معنای خاص کلمه بستگی دارد سالها درس وبحث لازم شناخت خویشتن  است که در این میان ادب علم عزم  اعتماد وصبر وتحمل خویشتنداری وهمت ودیگر مفاهیم فرهنگی را به چنگ اوردن ودر این میانه غرق نگشتن را باید کسب کرد تا چهره وحدت در کثرت از پس ابرهای انکار  تهمت ولاقیدی وبی اخلاقی وسیاهی روان ظاهر گردد وبدانی که بیهودگی در آمدن به این عالم وجود ندارد ومعنای سعی وتلاش ومیوه های شیرین این درخت تنومند را چشیده ودر کوران حوادث راه را گم نکردن واز ترس گذشتن وبه خدادند اعتماد داشتن را دریافتن وبا او به تقوا رسیدن .همانا قوی گشتن رابه خود دیدن مبنای حرکات وسکنات خویش داشتن به اندیشه ای می رسی که نه تنها تنها نمی اندیشی بلکه اندیشه ات تنومند وهمچون ریسمانی که به بام بلند خلقت وصل است را داری و نیمه ی راه را پیمودن  را شناختن واستقامت در سخاوت ووشن بینی با عبادت حق تعالی در شریعت گام برداشتن را تنها راه مستقیم رسیدن را دانستن است که اندیشه را بارور میکند و در لبه های دوسویه تیز فدم زدن ورفتن اندیشه را می آفریند وارده را همچون پولاد سخت آبدیده می کند . شود آغاز راه یافتن ودیدن وعمل کردن است وقیام برای لذت بردن از اندیشه در بزرگ راه هستی ذوب گشتن ازتو امانتداری می سازد حقیقی وجذاب در این جهان .